{"id":6093,"date":"2017-10-20T08:56:02","date_gmt":"2017-10-20T06:56:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.survival.edu.pl\/wp-index.php\/?page_id=6093"},"modified":"2018-05-30T11:43:54","modified_gmt":"2018-05-30T09:43:54","slug":"przewrocone-myslenie","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.survival.edu.pl\/wp-index.php\/?page_id=6093","title":{"rendered":"Przewr\u00f3cone my\u015blenie"},"content":{"rendered":"

Dlaczego „przewr\u00f3cone my\u015blenie”? Bo szklanka nape\u0142niona herbat\u0105 by\u0142a typow\u0105, ewidentn\u0105 „szklank\u0105 herbaty” albo „szklank\u0105 z herbat\u0105”. Pisarz napisa\u0142by „Mrok zapada\u0142 powoli, a Robert siedzia\u0142 zamy\u015b\u0142ony ko\u0142o szklanki z herbat\u0105, o kt\u00f3rej zupe\u0142nie zapomnia\u0142. By\u0142a ju\u017c zimna. Ockn\u0105\u0142 si\u0119 i siegn\u0105\u0142 po ni\u0105. Ciemno\u015b\u0107 mu nie sprzyja\u0142a. Szklanka przewr\u00f3ci\u0142a si\u0119 a \u0142y\u017ceczka upad\u0142a z brz\u0119kiem na pod\u0142og\u0119. S\u0142ycha\u0107 by\u0142o chlust, a potem kapanie…”<\/em><\/span><\/strong><\/p>\n

Wiemy co si\u0119 sta\u0142o. Nawet nie musimy my\u015ble\u0107. Kto\u015b obdarzony wyobra\u017ani\u0105 m\u00f3g\u0142by sobie stworzy\u0107 obraz tej chwili, a nawet uzupe\u0142ni\u0107 mn\u00f3stwem szczg\u00f3\u0142\u00f3w, o kt\u00f3rych w og\u00f3le nie by\u0142o mowy. Kim by\u0142 Robert? Czemu by\u0142 tak mocno zamy\u015blony? Czy lubi\u0142 gor\u0105c\u0105 herbat\u0119, ale zmartwienia zatrzyma\u0142y go w wypiciu jej, czy te\u017c czeka\u0142 a\u017c wystygnie? Siedzia\u0142 samotny, zatem mo\u017ce to przez ow\u0105 samotno\u015b\u0107?<\/p>\n

Tak rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 my\u015blenie, kt\u00f3rego przedtem w og\u00f3le nie by\u0142o…<\/p>\n

\"\"<\/a>Absolutnie nie o\u015bmiel\u0119 si\u0119 uzna\u0107, \u017ce to wyra\u017anie ludzka cecha, i tylko ludzka cecha. Napotyka\u0142em w mym \u017cyciu na solidne dowody z\u0142o\u017conych proces\u00f3w my\u015blowych u\u00a0moich ps\u00f3w, jakie mia\u0142em. Skoro ju\u017c o tym pisz\u0119: Piotr, „m\u00f3j weterynarz” \u2014 jak to nazwa\u0142em \u2014 stwierdzi\u0142, \u017ce psy bardzo mocno staraj\u0105 si\u0119 stworzy\u0107 ze „swoim cz\u0142owiekiem” wsp\u00f3lny j\u0119zyk. Psy u\u017cywaj\u0105 w tym celu przewa\u017cnie „mowy cia\u0142a”, o kt\u00f3rej ludzie wysokocywilizowani ca\u0142kowicie przestali my\u015ble\u0107, a je\u017celi jej u\u017cywaj\u0105, to na przyk\u0142ad dla zmylenia partnera handlowego lub kontrolera bilet\u00f3w \u2014 za pomoc\u0105 mimiki dowodz\u0105cej naszych dobrych zamiar\u00f3w. Ot\u00f3\u017c Piotr zaznaczy\u0142, \u017ce psie starania doprowadzaj\u0105 do tego, \u017ce s\u0105 w stanie ze „swoim cz\u0142owiekiem” nawet wymieni\u0107 jak\u0105\u015b prost\u0105 refleksj\u0119 (u\u017cy\u0142em tego s\u0142owa, aby odr\u00f3\u017cni\u0107 od prostej my\u015bli). Kiedy jednak cz\u0142owiek nie przyk\u0142ada si\u0119 do tego procesu, bo ma to gdzie\u015b albo jest jaki by\u0142 \u2014 niepoj\u0119tny, w\u00f3wczas pies odst\u0119puje od swego dzie\u0142a. A\u00a0cz\u0142owiek potem komentuje: „Ja to mam g\u0142upiego psa…”<\/span><\/em><\/p>\n

Wracam do tematu. Musz\u0119 bowiem wyt\u0142umaczy\u0107 do czego zmierzam. Nie bez przyczyny nawi\u0105\u017c\u0119 teraz do swoich do\u015bwiadcze\u0144 opisanych tutaj<\/span><\/a>. Opisa\u0142em sytuacje, w wyniku kt\u00f3rych mia\u0142em zaburzon\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107. Wynikiem tego by\u0142o prze\u017cycie momentu, kiedy m\u00f3j umys\u0142 nie m\u00f3g\u0142 poradzi\u0107 sobie z okre\u015bleniem parametr\u00f3w rzeczywisto\u015bci. To nie jest zjawisko nietypowe, kiedy kto\u015b wybudza si\u0119 ze swojego „jakiego\u015b” stanu i od razu ma pytania:<\/p>\n