Oczekiwanie jest specyficzn\u0105 faz\u0105 naszego „zawieszenia si\u0119” przed okre\u015blonym zdarzeniem. Niby to proste, ale okazuje si\u0119, \u017ce nie.<\/p>\n
Po pierwsze oczekiwanie mo\u017ce mie\u0107 znak dodatni i ujemny. Zatem oczekujemy z rado\u015bci\u0105 na wakacje („wreszcie koniec zmaga\u0144”<\/em>), na przyj\u015bcie cioci (zawsze zjawia si\u0119 z prezentem), na obiecany rower. Oczekujemy bez rado\u015bci na moment, kiedy inni zobacz\u0105 to, co\u015bmy nabroili (ukry\u0107 ju\u017c si\u0119 nie da), aby to mie\u0107 ju\u017c za sob\u0105, oczekujemy na zmian\u0119 szefa (z niepokojem, jak zostaniemy ocenieni, zw\u0142aszcza, \u017ce pow\u00f3d do niepokoju… istnieje).<\/p>\n Te oczekiwania zwi\u0105zane s\u0105 z bardziej lub mniej konkretnie umieszczone w czasie. Ka\u017cde z nich jest osobnym, pojedynczym oczekiwaniem. Powinni\u015bmy jednak wiedzie\u0107 o mnogich oczekiwaniach, kt\u00f3re odnosz\u0105 si\u0119 do zjawisk w nieokre\u015blonej czasoprzestrzeni. Wynikaj\u0105 one z naszych potrzeb. S\u0105 pragnieniami, aby sta\u0142y si\u0119 lub nie (w zale\u017cno\u015bci od ich znaczenia dla nas), bo tego chcemy. S\u0105 potrzebami. Czasem s\u0105 nadziejami.<\/p>\n Potrzeby chowane w sobie i chronicznie niespe\u0142niane… zaburzaj\u0105 nas. Cz\u0119sto w znaczny spos\u00f3b, nawet tragiczny. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 zaspokajania swoich potrzeb jest kluczem do przetrwania, lub do jako\u015bci przetrwania<\/span>.<\/p>\n Niekt\u00f3re oczekiwania mog\u0105 przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 w \u017c\u0105dania.<\/p>\n \u017b\u0105dania s\u0105, jak wiemy, bardziej zdecydowan\u0105 form\u0105 oczekiwania na zdarzenie, kt\u00f3re naszym zdaniem powinno si\u0119 wype\u0142ni\u0107. Mo\u017ce ono tkwi\u0107 w nas w postaci pretensji, poniewa\u017c go nie wypowiedzieli\u015bmy lub ewidentnie powinno zaistnie\u0107, ale tak si\u0119 nie sta\u0142o.<\/p>\n C\u00f3\u017c mog\u0142o si\u0119 nie wydarzy\u0107? M\u00f3g\u0142 przyby\u0107 kto\u015b, kto ma zadanie udzieli\u0107 nam pomocy, ale nie udzieli\u0142 i to nie z powodu, \u017ce nie m\u00f3g\u0142 lub mu si\u0119 nie uda\u0142o \u00a0\u2014 odm\u00f3wi\u0142. Mog\u0142o by\u0107 tak, \u017ce powinni\u015bmy dok\u0105d\u015b wej\u015b\u0107, ale nas nie wpuszczono. Uwa\u017camy, \u017ce powinno si\u0119 nam wr\u0119czy\u0107 nagrod\u0119 roku, albo powinno si\u0119 nas uroczy\u015bcie powita\u0107 na czerwonym dywanie, a tu nic!<\/p>\n Do rozwik\u0142ania jednak jest kwestia, czy faktycznie powinno to si\u0119 wydarzy\u0107, czy to by\u0142y nasze zawinienia lub niespe\u0142nione nadzieje. W niekt\u00f3rych sytuacjach \u017c\u0105dania maj\u0105 absolutne prawo bytu, w niekt\u00f3rych s\u0105 nieuzasadnione, w innych przypadkach mog\u0105 by\u0107 wynikiem istniej\u0105cego w nas nastawienia podkr\u0119conego przez przero\u015bni\u0119te ego. \u017b\u0105dania r\u00f3wnie\u017c nale\u017c\u0105 do zachowa\u0144 maj\u0105cych wp\u0142yw na przetrwanie<\/span>.<\/p>\n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oczekiwanie jest specyficzn\u0105 faz\u0105 naszego „zawieszenia si\u0119” przed okre\u015blonym zdarzeniem. Niby to proste, ale okazuje si\u0119, \u017ce nie. Po pierwsze oczekiwanie mo\u017ce mie\u0107 znak dodatni i ujemny. Zatem oczekujemy z rado\u015bci\u0105 na wakacje („wreszcie koniec zmaga\u0144”), na przyj\u015bcie cioci (zawsze … Czytaj dalej
\n