Pracowa\u0142em w M\u0142odzie\u017cowym O\u015brodku Wychowawczym ju\u017c osiemnasty rok. Jako wytrawny wychowawca mia\u0142em ju\u017c swoj\u0105 pozycj\u0119, a sposoby mego post\u0119powania by\u0142y wychowankom znane. I akceptowane. Nie wyobra\u017cam sobie wychowania bez zaufania. M\u00f3wi\u0142em zreszt\u0105 moim ch\u0142opcom, \u017ce gdyby czuli przede mn\u0105 l\u0119k, by\u0142aby to dla mnie pora\u017cka zawodowa. I cz\u0142owiecza\u2026<\/p>\n
Tego dnia odebra\u0142em grup\u0119 z zaj\u0119\u0107 warsztatowych i szli\u015bmy razem w stron\u0119 budynku g\u0142\u00f3wnego. Czeka\u0142 nas obiad. Kiedy podeszli\u015bmy pod drzwi wej\u015bciowe, spostrzeg\u0142em, \u017ce ch\u0142opcy przystan\u0119li i gapili si\u0119 w g\u00f3r\u0119. Po chwili zacz\u0119li pokrzykiwa\u0107 i \u015bmia\u0107 si\u0119 szyderczo. Unios\u0142em g\u0142ow\u0119 i zobaczy\u0142em, \u017ce na drugim pi\u0119trze wysokiego budynku, w otwartym oknie, na parapecie, z nogami na zewn\u0105trz \u2014\u00a0siedzi ch\u0142opak.<\/p>\n
\u2014 Skacz!<\/em> \u2014 wrzeszczeli moi ch\u0142opcy.<\/p>\n \u2014 E, ty\u2026 co si\u0119 peniasz, skacz!<\/em><\/p>\n Zrozumia\u0142em szybko sytuacj\u0119. Ch\u0142opak by\u0142 w stresie i zdecydowa\u0142 si\u0119 na to szale\u0144stwo, by wreszcie co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. By\u0142 to wychowanek lekcewa\u017cony, bo \u017cyciowo naiwny. Przyjecha\u0142 z ma\u0142ej miejscowo\u015bci. Gdy mu dokuczano, odgryza\u0142 si\u0119, lecz ma\u0142o skutecznie. Budzi\u0142o to ch\u0119\u0107 ponownego dokuczania.<\/p>\n Jest co\u015b takiego w zachowaniach cz\u0142owieka, \u017ce potrafi czerpa\u0107 zadowolenie z w\u0142asnej przewagi, nawet gdy nie ma ona wi\u0119kszego znaczenia. Potrafi cieszy\u0107 si\u0119 z dra\u017cnienia psa za p\u0142otem, za ka\u017cdym razem, kiedy przechodzi obok. Poczucie bezpiecze\u0144stwa dawa\u0142o dodatkow\u0105 satysfakcj\u0119. Nie brakowa\u0142o w o\u015brodku takich ch\u0142opc\u00f3w \u2013 oni nie potrzebowali oddzielaj\u0105cego p\u0142otu. Oni tu rz\u0105dzili.<\/p>\n Wszystkim, kt\u00f3rzy nie umieli si\u0119 broni\u0107, dawa\u0142em rad\u0119: Widzieli\u015bcie kiedy\u015b do\u015bwiadczonego psa, kt\u00f3ry nic sobie nie robi\u0142 z dra\u017cnienia go?. Niekt\u00f3rzy przytakiwali. Widzicie, kiedy pies za siatk\u0105 si\u0119 szczerzy, kiedy doprowadzony do ujada i pr\u00f3buje dosi\u0119gn\u0105\u0107 k\u0142ami przez ogrodzenie \u2014 ka\u017ce to dokuczaczowi robi\u0107 to za ka\u017cdym razem. Nigdy nie zapomina o tym psie, nawet b\u0119dzie pami\u0119ta\u0107 o tym, by zabra\u0107 jakiego\u015b kija i d\u017agn\u0105\u0107 psa przez oka siatki.<\/em><\/p>\n Stary, do\u015bwiadczony pies tylko \u0142ypnie okiem i k\u0142adzie pysk na \u0142apach, bo wie, \u017ce ma co si\u0119 nawet rusza\u0107. Ale niech no tylko ten idiota zza p\u0142otu tu wejdzie\u2026<\/em><\/p>\n W ten spos\u00f3b dokuczacz kopnie kilka razy w ogrodzenie, \u017cadnej przyjemno\u015bci z tego nie ma, i idzie dalej. Wi\u0119cej tego psa dra\u017cni\u0107 nie b\u0119dzie, bo niby po co\u2026?<\/em><\/p>\n Ch\u0142opak na parapecie nie wiedzia\u0142, \u017ce nie nale\u017cy si\u0119 odgryza\u0107. Doskonale nadawa\u0142 si\u0119 na ofiar\u0119 dla g\u0142upk\u00f3w. Kr\u00f3tkim s\u0142owem uciszy\u0142em swoich ch\u0142opak\u00f3w. I w tym momencie kto\u015b staj\u0105cy za plecami ch\u0142opaka z parapetu powiedzia\u0142 co\u015b widocznie, bo ch\u0142opak obr\u00f3ci\u0142 do ty\u0142u g\u0142ow\u0119, z widoczn\u0105 z\u0142o\u015bci\u0105 co\u015b odrzek\u0142 i\u2026 przesun\u0105\u0142 si\u0119 do przodu. Natychmiast zrozumia\u0142em, \u017ce mo\u017ce spa\u015b\u0107, nawet nie chc\u0105c tego. Musia\u0142em jak najszybciej znale\u017a\u0107 si\u0119 na g\u00f3rze.<\/p>\n Moje do\u015bwiadczenie podpowiada\u0142o mi, \u017ce wszystko co w tej sytuacji zrobi\u0119, b\u0119dzie jej nadawa\u0142o odpowiedniego znaczenia. Je\u015bli b\u0119d\u0119 dzia\u0142a\u0142 nerwowo, przeka\u017c\u0119 swoje emocje g\u0142\u00f3wnej postaci dramatu. Spokojnym krokiem poszed\u0142em ku drzwiom i po chwili by\u0142em w budynku. Nie by\u0142em teraz widoczny, a musia\u0142em si\u0119 spieszy\u0107. Biegn\u0105c po trzy stopnie pokona\u0142em drog\u0119 na drugie pi\u0119tro b\u0142yskawicznie. Tu natychmiast opanowa\u0142em oddech, by nie by\u0142o widoczne, \u017ce si\u0119 spieszy\u0142em i by nic nie pokazywa\u0142o stanu napi\u0119cia. Ujrza\u0142em przed sob\u0105 d\u0142ugi korytarz do przebycia.<\/p>\n W ko\u0144cu korytarza zobaczy\u0142em zast\u0119pc\u0119 dyrektora, kt\u00f3ry w postawie cz\u0142owieka zaganiaj\u0105cego kury do szopy pr\u00f3bowa\u0142 nie dopu\u015bci\u0107 kilku ch\u0142opak\u00f3w do centrum akcji. Oni \u017cwawo obiegali go to z jednej, to z drugiej strony, wi\u0119c musia\u0142 si\u0119 uwija\u0107\u2026<\/p>\n \u2014 Skacz frajerze, skacz, czemu nie skaczesz!?<\/em> \u2014 wo\u0142ali zagl\u0105daj\u0105c za za\u0142omek \u015bciany, za kt\u00f3rym by\u0142o okno.<\/p>\n Podszed\u0142em blisko i zobaczy\u0142em za owym za\u0142omkiem plecy ch\u0142opca siedz\u0105cego na parapecie, a obok niego stoj\u0105cego jego wychowawc\u0119, kt\u00f3ry co\u015b perorowa\u0142.<\/p>\n \u2014 Wyno\u015bcie si\u0119 st\u0105d! Wszyscy!<\/em> \u2014 wrzasn\u0105\u0142em mo\u017cliwie stanowczo, g\u0142osem\u2026 wrednym. Nie mog\u0142em pozwoli\u0107 na to, by ktokolwiek dyskutowa\u0142. Ch\u0142opcy znali mnie jako bardzo stonowanego. Nie krzycza\u0142em, nie zwraca\u0142em si\u0119 do nich opryskliwie czy lekcewa\u017c\u0105co, stara\u0142em si\u0119 by\u0107 sprawiedliwy. Ponadto wiedzieli, \u017ce prowadz\u0119 ciesz\u0105ce si\u0119 w\u015br\u00f3d nich popularno\u015bci\u0105 zaj\u0119cia. I znali moja stanowczo\u015b\u0107, gdy trzeba. Bez s\u0142owa obr\u00f3cili si\u0119 na pi\u0119cie i odeszli. Zast\u0119pca \u2013 odruchowo, za nimi.<\/p>\n Wychowawca pozosta\u0142. By\u0107 mo\u017ce poczu\u0142 w mojej osobie co\u015b w rodzaju wsparcia. Odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do ch\u0142opca i zn\u00f3w co\u015b do niego powiedzia\u0142. Tylko pog\u0142\u0119bi\u0142 stan irytacji u ch\u0142opca, kt\u00f3ry wykrzyczawszy co\u015b wychowawcy znowu przesun\u0105\u0142 si\u0119 do przodu. Zrozumia\u0142em, \u017ce obecno\u015b\u0107 wychowawcy jest tylko przeszkod\u0105. By\u0142 on zreszt\u0105 cz\u0142owiekiem troch\u0119 bez wyobra\u017ani.<\/p>\n \u2014 Id\u017a st\u0105d, ok?<\/em> \u2014 powiedzia\u0142em \u2014 Chc\u0119 zosta\u0107 sam\u2026<\/em><\/p>\n \u2014 Ale\u2026<\/em><\/p>\n \u2014 ID\u0179…!<\/em><\/p>\n Zostali\u015bmy sami.<\/p>\n Przez moment nie wiedzia\u0142em, co robi\u0107.<\/p>\n Mia\u0142em podobn\u0105 emocjonalnie i decyzyjnie sytuacj\u0119, kiedy zaczyna\u0142em pierwsz\u0105 prac\u0119 resocjalizacyjn\u0105, w Pogotowiu Opieku\u0144czym. Stan\u0105\u0142em w\u00f3wczas wobec sytuacji, \u017ce jeden wychowanek sta\u0142 z brzytw\u0105 naprzeciwko drugiego, a t\u0142um dzieciak\u00f3w obu dopingowa\u0142. To by\u0142 m\u00f3j drugi czy trzeci dy\u017cur. Wtedy rozwi\u0105zanie przysz\u0142o nagle. Samo. Kierowa\u0142em si\u0119 cz\u0119sto intuicj\u0105.<\/p>\n Byli\u015bmy teraz w budynku zbudowanym wkr\u00f3tce po wojnie. Tak wygl\u0105da\u0142o wiele polskich szk\u00f3\u0142. W dwu ko\u0144cach budynku by\u0142y klatki schodowe po\u0142\u0105czone korytarzem. Na ostatnim pi\u0119trze, przy barierce, by\u0142y dwa okna. Do jednego mo\u017cna by\u0142o podej\u015b\u0107 z korytarza, drugie by\u0142o za barierk\u0105, tu\u017c nad schodami. Ch\u0142opiec siedz\u0105c na parapecie tego drugiego okna r\u00f3wnie dobrze m\u00f3g\u0142 spa\u015b\u0107 z wysokiego drugiego pi\u0119tra, jak i run\u0105\u0107 do ty\u0142u, prosto na betonowe schody.<\/p>\n \u2014 Nie przestrasz si\u0119 teraz\u2026 Id\u0119 tam do ciebie<\/em> \u2014 powiedzia\u0142em i zacz\u0105\u0142em prze\u0142azi\u0107 przez barierk\u0119 nad schodami. Po chwili siedzieli\u015bmy obok siebie, z nogami dyndaj\u0105cymi na zewn\u0105trz budynku.<\/p>\n \u2014 A wy na co czekacie? Na obiad…!<\/em> \u2014 zawo\u0142a\u0142em na wci\u0105\u017c stoj\u0105cych na dole ch\u0142opak\u00f3w.<\/p>\n Wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce zostali\u015bmy naprawd\u0119 sami.<\/p>\n Po chwili rozmowy o bol\u0105cych ludzkich duszach zaproponowa\u0142em:<\/p>\n \u2014 Co tak tu b\u0119dziemy siedzieli. Chod\u017amy do mego kantorka, zrobimy sobie herbat\u0119<\/em>.<\/p>\n Przele\u017ali\u015bmy przez barierk\u0119 i po chwili woda ju\u017c si\u0119 gotowa\u0142a\u2026<\/p>\n <\/p>\n Pracowa\u0142em w M\u0142odzie\u017cowym O\u015brodku Wychowawczym ju\u017c osiemnasty rok. Jako wytrawny wychowawca mia\u0142em ju\u017c swoj\u0105 pozycj\u0119, a sposoby mego post\u0119powania by\u0142y wychowankom znane. I akceptowane. Nie wyobra\u017cam sobie wychowania bez zaufania. M\u00f3wi\u0142em zreszt\u0105 moim ch\u0142opcom, \u017ce gdyby czuli przede mn\u0105 l\u0119k, … Czytaj dalej Opowie\u015b\u0107 pochodzi z ksi\u0105\u017cki „Survival po polsku”<\/span><\/h6>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"